Żurawina należy do rodziny wrzosowatych (Ericaceae), jest płożącą się krzewinką. Z długopędów wyrastają pionowo do góry liczne pędy owoconośne, długości ok. 8-12 cm. Nowe pędy owoconośne mogą się tworzyć zarówno na długopędach, jak i na leżących pędach owoconośnych. W okresie wegetacji rozłogowe pędy osiągają długość 180 cm i mogą się ukorzeniać na całej swojej długości. Na jesieni, na ich końcach pojawiają się pąki wierzchołkowe, a z pąków przynasadowych wyrastają krótkie, pionowe pędy owoconośne, na których zawiązuje się 95% plonu. Liście są zimozielone, błyszczące, skórzaste, zimą przebarwiają się na brązowo, żyją 2-3 lata. Korzenie żurawiny są drobne, liczne, ale pozbawione włośników. Na terenach bagiennych, przerastają jedynie na kilkanaście centymetrów wgłąb gleby, stwierdzono również występowanie mikoryzy (koniecznego współżycia) korzeni z pewnymi gatunkami grzybów. Pąki kwiatowe na następny rok zawiązują się na przełomie lipca i sierpnia, na jednym pędzie jest ich od 1 do 7. Kwitnienie żurawiny przypada na połowę czerwca i początek lipca. Owocem żurawiny jest czterokomorowa, mięsista jagoda, zawierająca 20-30 drobnych nasion, pełnię dojrzałości osiągają 75-100 dni po kwitnieniu. Dojrzewające owoce zmieniają barwę z jasnozielonej na białawą, różową aż do czerwonej z wiśniowym rumieńcem. Skórka jest gładka, błyszcząca, niekiedy z delikatnym, woskowym nalotem. Owoce mają kształt kulisty, owalny lub gruszkowaty. Miąższ jest zwarty, kruchy, białawy, przebarwiający się na czerwono. Żurawina zalicza się do roślin długowiecznych - niektóre plantacje liczą sobie nawet 50-70 lat