Winobluszcz pięciolistkowy jest silnie rosnącym pnączem zrzucającym liści na zimę. Należy do rodziny winoroślowatych Vitaceae. Pochodzi z Ameryki Północnej. Za pomocą przylg, korzeni czepnych i rozwidlonych, wijących wąsów czepia się podpór i wspina samoczynnie. Młode pędy są czerwonawe. Liście są złożone zazwyczaj z 5 eliptycznych liści 4–10 cm długości, z wierzchniej strony zielonych, od spodu szarozielonych, na brzegu grubo piłkowanych. Jesienią liście przebarwiają się na szkarłatnoczerwono. Pędy osiągają 10–20 m długości (roczne przyrosty wynoszą ok. 1–2 m). Kwiaty są niepozorne, zielonkawe, rozwijają się w końcu VII i na początku VIII, są miododajne. Po przekwitnieniu pojawiają się granatowe, z woskowym nalotem, okrągłe owoce (jagody) o średnicy około 6 mm, które dojrzewają we wrześniu i październiku. Winobluszcz pięciolistkowy nadaje się do obsadzania ogrodzeń (na przykład siatek), okrywania ścian, altan, pergoli i innych podpór. Jest całkowicie mrozoodporny, mało wymagający. Można go sadzić także na balkonach. Jeśli roślina nie jest posadzona przy podporze, wtedy rosnąc pokrywa szczelnie powierzchnię gleby. Winobluszcz pięciolistkowy może rosnąć w słońcu, półcieniu lub cieniu, na przeciętnych przepuszczalnych glebach. Jednak egzemplarze posadzone na stanowisku słonecznym intensywniej przebarwiają się jesienią na szkarłatnoczerwony kolor.